Loslaten is vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Toch zijn er momenten waarop je voelt dat iets niet meer klopt. Je hoofd kan nog allerlei redenen bedenken om door te gaan, terwijl je lichaam al lang signalen afgeeft. Dat gebeurde ook bij mij. Een jaar geleden besloot ik mijn baan los te laten en volledig te kiezen voor mijn praktijk. Spannend? Absoluut. Maar het bleek ook de start van iets nieuws.
Altijd ‘aan’ staan’
Ken je dat gevoel dat je agenda vol zit, je hoofd blijft doorgaan en je lichaam steeds vaker op de rem trapt? Dat was precies waar ik een jaar geleden stond. Tot een jaar geleden werkte ik naast mijn praktijk ook als officemanager. De afwisseling was leuk, het gaf zekerheid en ik leerde er veel. Maar ondertussen groeide mijn praktijk ook. En hoe mooier dat groeide, hoe moeilijker het werd om alles te geven op mijn werk én alles te geven aan mijn praktijk. Ik stond eigenlijk altijd ‘aan’.
Mijn lichaam gaf de eerste signalen
Wat ik in mijn hoofd nog prima kon verantwoorden, begon mijn lichaam langzaam anders te vertellen. Ik werd vermoeider. Was net wat vaker ziek dan normaal. Mijn energie herstelde minder snel. Kleine signalen misschien, maar wel signalen.
Achteraf zie ik dat mijn lichaam al veel eerder aangaf dat er iets mocht veranderen. Alleen luisterde ik er toen nog niet echt naar. Dat is ook helemaal niet zo vreemd. We leren vaak om door te gaan, terwijl ons lichaam allang probeert duidelijk te maken dat het tijd is voor iets anders. Juist daarom schreef ik eerder de blog Luisteren naar je lichaam: waarom het makkelijker gezegd is dan gedaan. Daar lees je waarom we de signalen van ons lichaam zo vaak missen en hoe je ze beter leert herkennen.
En inmiddels weet ik: mijn lichaam liegt niet.
Ik kwam op een punt waarop ik een keuze moest maken. Niet omdat iemand dat van mij vroeg. Maar omdat ik het zelf voelde. En zo’n keuze maak je niet in één dag. Het is geen knop die je omzet. Het is een proces van voelen, twijfelen, wikken, wegen. Van eerlijk kijken naar wat klopt en wat niet meer klopt.
Loslaten vraagt vertrouwen
In oktober, midden in de herfst, besloot ik de Kleine Keuken los te laten. Ik zou nog één groot project begeleiden en daarna volledig kiezen voor mijn praktijk. Achteraf vind ik het bijzonder hoe passend dat moment was. De herfst is het seizoen van loslaten. Bladeren vallen niet omdat ze falen, maar omdat de boom ruimte maakt voor een nieuwe cyclus. Ik hoefde niets vast te houden wat zijn tijd had gehad.
Toch was het spannend. Ik liet de zekerheid los van een vast salaris, vakantiedagen en de structuur van een organisatie. Ik stapte volledig in het ondernemerschap. Zelf verantwoordelijk voor mijn planning, mijn inkomsten, mijn keuzes. Dat vraagt vertrouwen. In jezelf. In je werk. In het proces.
Ruimte voor nieuwe groei
En toen kwam maart. Het voorjaar. Het moment waarop ik écht full focus kon nemen op mijn praktijk. Alsof de seizoenen meehielpen. Voorjaar staat voor groei, voor energie, voor nieuw leven. En precies dat begon ik te voelen. Meer ruimte in mijn hoofd. Meer rust in mijn lijf. Meer creativiteit. Meer verbinding met mijn klanten.
Wat ik merkte, is dat deze stap niet alleen praktisch iets veranderde. Het veranderde ook iets in mij. Ik leerde opnieuw luisteren naar mijn grenzen. Naar mijn verlangens. Naar dat zachte stemmetje dat vaak fluistert voordat het gaat schreeuwen via lichamelijke klachten.
Waarom loslaten zo moeilijk is
In mijn praktijk zie ik dit zo vaak terug. Mensen die voelen dat er iets schuurt. Dat het te veel is. Of niet meer klopt. Maar die het spannend vinden om iets los te laten: werk, patronen, verwachtingen, relaties, overtuigingen. Loslaten voelt vaak als verlies, terwijl het in werkelijkheid ruimte is die ontstaat.
Wat loslaten mij heeft gebracht
Nu, een jaar later, voel ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Niet omdat alles altijd makkelijk is. Ondernemen is soms ook zoeken en bijsturen. Maar het klopt. En dat voel je in je lijf. Er is rust. Er is energie. Er is focus.
Deze periode heeft me geleerd dat loslaten geen einde is. Het is een overgang. Een beweging van oud naar nieuw. Van vasthouden naar vertrouwen. En dat geldt niet alleen voor werk, maar voor alles in het leven.
Durf jij los te laten?
Soms is het eng om los te laten en de sprong te wagen. Maar de kracht die daarna groeit, is alles waard. En misschien is dat wel de belangrijkste les van dit jaar: je lichaam weet vaak eerder wat je nodig hebt dan je hoofd. Mijn lichaam wist het al eerder dan ikzelf. De vraag is niet óf je lichaam signalen geeft, maar of je bereid bent ernaar te luisteren. Misschien begint loslaten precies daar.
Misschien vind je deze blogs ook interessant: